మా ఊళ్ళో ప్రసిద్ధులైన ఒక కవి ఉన్నారు. ఇప్పుడు బాగా వృద్ధులైపోయారు. మా చిన్నతనంలో తరచుగా మా ఇంటికి వచ్చి ఆయన రాసిన కవితలు వినిపిస్తూ ఉండేవారు. చాలా సాహిత్య విశేషాలు కూడా చెప్తూ ఉండేవారు. విశ్వనాథ సత్యనారాయణ గారితో ఆయనకి పరిచయం ఉండేది.

ఒకసారి ఈయనా, విశ్వనాథవారూ,  మరికొందరూ కారులో వెడుతున్నారట. కారు గతుకుల రోడ్డు మీద పోతోంది. ఈయన అర్భకులు కావడంతో ఎగిరెగిరి పడుతున్నారు. ‘ఏమిటయ్యా, మరీ అంత ఇబ్బంది పడుతున్నావు’ అని విశ్వనాథవారు అడిగారుట. అప్పుడీయన ‘ఉద్ధతుల మధ్యనుండ తరమె?’ అన్నారట (ఖచ్చితంగా అదే మాట కాకపోవచ్చు, కానీ ఇంచుమించుగా అలాంటిదే ఏదో అనుకుంటా). అంటే,  మావంటి సామాన్యులకి మీవంటి గొప్పవారి మధ్య ఉండడం సాధ్యమా అని. దానికి విశ్వనాథ, ‘మీరూ ఉద్ధతులే’ అన్నారట. అందరూ గొల్లున నవ్వారట. ఇక్కడ ఉద్ధతులు అంటే ఉత్ + హతులు – పైకి కొట్టబడినవారు అని అర్థం వస్తుంది.